Sommige kinderen  en ook soms grote mensen zijn bang voor kleine hondjes. Kleine hondjes kunnen keffen, tegen je opspringen en als je een koekje in de hand hebt, happen ze. Het vervelende is, dat angstig gedrag een hond juist nieuwsgierig maakt en toenadering zoekt,. Daardoor voel je je in de angst bevestigd: ’Zie je wel, die hond wil mij pakken’! En als je wegrent, rent het hondje je je achterna. Het is belangrijk je angst te overwinnen en tegelijk altijd voorzichtig te zijn, want hun tandjes zijn scherp en hun kaken sterk..

Eigenlijk willen Norwich-terriers alleen met je spelen en ze zijn heel nieuwsgierig. En ze verlangen altijd naar iets lekkers om op te smikkelen. Als je een Norwich-terrier als pup koopt, hoef je geen ingewikkelde opvoedcursus te volgen. Een boekje aanschaffen en veel aan de fokker vragen is meestal wel voldoende. En natuurlijk goed opletten of je puppy goed drinkt, het leuk vindt om te spelen en langzaam groeit. Lijkt je pup een beetje ziek, vraag dan advies bij de dierenarts of maak een afspraak voor een bezoek aan de dierenartspraktijk.

Norwich terriers zijn leuke en gemakkelijke hondjes, maar elke hond heeft zo zijn eigen karaktertje. Net als mensen dus. Soms zie je meteen welk hondje jij leuk vindt in het nestje. En of dat hondje jou aardig vindt.

Als de hond 12 weken is, ga je er als nieuw baasje mee naar een puppycursus bij jou in de buurt. Dat is leuk voor de hond en leuk voor de nieuwe baas. Zo word je echt maatjes. Je leert dat belonen meer effect heeft dan straffen en simpele commando's zoals ''zit'' en ''af''. En je leert een beetje hondentaal: ''Wat zegt de staart van de hond en wat zeggen de oortje nu?''

Het leuke van het ras is, dat de Norwich terrier zo naar je kijkt en je overal volgt. Toch kunnen het echte boefjes zijn. Zij hebben een consequente opvoeding nodig. Schreeuwen heeft geen zin, daar worden ze angstig van. Want zo stoer als ze zich gedragen, Norwich terriers hebben een heel klein hartje en ze willen eigenlijk niks anders doen dan de baas behagen.